خانواده های بیماران معتاد چه وظایفی دارند ؟ - مرکز درمان بازگشت - ترک اعتیاد بازگشت
 

امروز : يكشنبه 28 مرداد 1397

خانواده های بیماران معتاد چه وظایفی دارند ؟ ساخت PDF چاپ ارسال به دوست

رای کاربران: / 1
ضعیفعالی 

نگارش : بهرام سروری  1391/05/09

خانواده مکانی است که فرد در آن رشد و نمو یافته و از کودکی تا بزرگسالی محل امن و آسایش و پناهگاه اوست . در موضوع اعتیاد ممکن است بعضی خانواده ها در گرایش فرزندان نقش مستقیم یا غیر مستقیم داشته باشند . از فراهم کردن جو طرد و بی تفاوتی تا ایجاد بی اعتمادی در فرزند و با داشتن برخورد های غلط و سخت گیرانه در کودکی و نوجوانی و یا حتی اشاعه وضعیت بی قانون ، بی کنترل و بی توجه در منزل زمینه های گرایش فرزند را به سوی اعتیاد تسریع کرده اند و در مقابل خانواده هایی هم وجود دارند که نقش زیادی در این جریان نداشته و به ناگاه متوجه اعتیاد یکی از اعضای خانواده شده اند . در هر یک از حالات مذکور خانواده ها دچار مشکلات بسیار شده و در آنها حالات پریشانی و نگرانی مستولی می شود .

در اینجا می کوشیم توصیه های عملی به خانواده ها بویژه آنهایی که فرزندیا همسر معتاد تحت درمان دارند و اغلب می خواهند بدانند که چه وظایفی در دوره درمان بر عهده آنهاست ، بدهیم :

-          تشویق بیمار در اقدام به درمان و اتصال به مرکز درمانی : یکی از اصولی ترین فاکتور های موفقیت در ترک اعتیاد ، اتصال بیمار به یک مرکز درمانی ، تداوم درمان و عمل به درمان ها ، دارو ها و روشهای تجویزی است و خانواده در همراهی و اجرای این برنامه نقش بسزایی دارد .  

-          افزایش آگاهی خانواده در زمینه اعتیاد : خانواده باید سعی نماید که اطلاعات خود را در باره مواد مخدر ، عوارض آن ، علائم بیماری ، روش های درمان و ...... به شکل های مختلف افزایش دهد .

-          فراهم کردن اوقات فراغت سرگرم کننده و مفید : وقتی بیماری از اعتیاد فاصله گرفته و تحت درمان قرار می گیرد ممکن است با حذف شدن مواد ، احساس یک خلاء روحی – روانی در زندگی داشته باشد که لازم است خانواده ، فرد را با برنامه ریزی اوقات سرگرم کننده و روشهای حمایتی و تشویق به زندگی سالم برگردانند .

-          پرهیز از بروز درگیری و مشاجره در خانواده : در دوره درمان و پس از کنار گذاشتن مواد فرد معتاد دارای نوساناتی در رفتار و خلق و خو می شود . خانواده ضمن درک شرایط بیمار باید با ظرافت رفتار نموده و از درگیری فیزیکی و کلامی با بیمار و یکدیگر جدا" پرهیز کنند . یادمان نرود : نفرین ، ناسزا و پرخاشگری نه تنها مشکل بیمارتان را حل نمی کند بلکه زمینه لغزش و عود بیمار را فراهم می کند .

-          درمان نگهدارنده جابجا کردن ماده مخدر با ماده دیگر نیست : خانواده ها باید توجه کنند که اگر درمان بیمارشان با تجویز داروهای نگهدارنده مانند متادون یا بوپرنورفین و ...... ادامه می یابد آن را به عنوان یک روش درمانی موثر بپذیرند و تصور نکنند این مواد فقط با مواد مخدر جابجا شده اند بلکه با صبر و تحمل خواهند دید که در دوره درمان نگهدارنده با این داروها ، بیمارشان از نظر جسمی ، روانی ، شخصیتی و رفتاری به سوی سلامتی حرکت نموده و تدریجا" بهبود می یابند .

-          لزوم داشتن کار و مسئولیت : با بهبودی تدریجی بیمار لازم است امور عادی زندگی از سر گرفته شود . بازگشت به شغل و مسئولیت های سابق با مشورت مرکز درمانی و به تدریج صورت می گیرد و ضمن اینکه اوقات بیمار را پر می کند حس مسئولیت پذیری و استقلال و کارآمد بودن را زنده می کند . حس کارآمدی فرد را در مقابل وسوسه کمک می کند و از افسردگی و کاهش اعتماد به نفس جلوگیری می نماید .

-          بهبودی به تدریج و آهسته صورت می گیرد : خانواده ها باید بدانند اعتیاد بیماری است که در یک مدت زمان طولانی در روح و جسم فرد رسوخ کرده و تغییرات بسیار داده است بنابراین باید به بیمار فرصت داد تا به تدریج و آهسته بر این بیماری غلبه نموده و به حالت سلامتی برگردد . پس با صبر و تحمل از وارد کردن فشار و داشتن انتظار زیاد پرهیز نمود .

-          پرهیز از شرط گذاشتن و باج دادن : از تشویق بیمارتان وقتی در روند درمان خوب پیش می رود غافل نشده و به اشکال مختلف او را ترغیب به ادامه درمان نمایی اما به هیچ وجه با او شرط و شروط نگذارید که اگر درمانت را ادامه بدهی فلان چیز را می خریم و ..... .به او اجازه ندهید که به اشکال مختلف و به بهانه درمان از شما چیزهای مختلف طلب نموده و باج بگیرد .

-          بیمار خود  به تنهایی مسئول رفتارش می باشد : خانواده ضمن حمایت ، دادن دلگرمی و تشویق باید در نظر داشته باشد مسئولیت همه چیز او را نپذیرد و نباید با التماس ، خواهش و تمنا تمام خانواده فدای او شوند . با او مهربان اما قاطع برخورد کرده و همیشه یاد آور شوید که خود مسئول رفتار و درمانش است .

-          آگاهی از عوامل ایجاد وسوسه : خانواده باید توجه کنند که در بیمارشان چه عوامل و شرایطی می تواند فکر مصرف مواد را زنده کند . مثلا" مکان های مصرف ، مجالس عزا یا عروسی ، وجود درگیری در خانواده ، بیکاری ، تمسخر وسرزنش کردن ، دوستان سابق و دهها عامل دیگر که ممکن است برای یک نفر بر انگیزاننده باشد و برای دیگری خیر . آشنایی و برنامه ریزی برای پرهیز از این عوامل بسیار در روند درمان کمک کننده است و توصیه می شود خانواده ها جهت کسب آگاهی بیشتر و شناخت عوامل ایجاد وسوسه از درمانگران مراکز درمانی مشورت بگیرند .

در پایان : امیدواریم خانواده ها با بکار گیری روشهای توصیه شده در جهت کمک به بهبود بیمارانشان گام برداشته و آنها را در رسیدن به سلامتی یاری نمایند .