امروز : پنج‌شنبه 8 تير 1396

مقالات تازه پزشکی ساخت PDF چاپ ارسال به دوست
رای کاربران: / 0
ضعیفعالی 

تهیه و ترجمه : admin

با نظر مساعد مدیریت مرکز ، تصمیم گرفته شد گهگاهی در مقالات پزشکی موجود در سایتهای پزشکی معتبر سرک کشیده و شما را با مقالات و تحقیقات تازه در زمینه اعتیاد آشنا نماییم . از آنجاییکه این مقالات صرفاً جهت آشنایی شما عزیزان تهیه شده به ترجمه مختصری از آن اکتفا نموده و سعی کرده ایم از مقالاتی استفاده کنیم که امکان دسترسی شما عزیزان به کل مطلب فراهم باشد تا چنانچه علاقه مند به مطالعه کامل آن بودید ، بتوانید متن انگلیسی مقاله را از سایتی که لینک داده می شود ، دانلود و یا کپی نمایید .

 

عنوان : واکسنهای درمانی بر علیه اعتیاد به نیکوتین

نویسنده : Fahim Raafat Ef;Kessler Paul D;Kalnik Mathew W  

تاریخ انتشار : مارس 2013

شرح : اغلب سیگاریها از خطرات دخانیات آگاهند ولی تمایل دارند که در اینباره سکوت نمایند ، در عین حال نفرات کمی هستند که به مضرات زیاد و اعتیاد آور نیکوتین اقرار می کنند . لوازم ترک دخانیات شامل داروهایی است که بر روی CNS عمل کرده و فایده کم و دراز مدتی بر روی قطع مصرف دارند . علاوه بر اینکه نگرانی هایی پدیدار می شوند که ممکن است امراض عصبی- روانی را سبب گردند .

از واکسنهای آنتی نیکوتین بصورت آزمایشی برای یاری رساندن به ترک دخانیات استفاده شده است. فرض بر این است که آنتی بادی ، نیکوتین را در جریان خون اسیر کرده که این عمل عبور از دیواره خونی مغز و رسیدن به گیرنده های نیکوتین را بهبود خواهد بخشید . برتری این رو یکرد شامل افزایش نسبتاً تدریجی سطح آنتی بادی می شود که ممکن است علائم سندروم قطع نیکوتین را کاهش داده و ماندگاری امکان پذیر آنتی بادیها ، حفاظت دراز مدت باالقوه ای را تامین کند و شاید (احتمالاً) از عود جلوگیری نماید . در جهت اثبات این عقیده بر روی حداقل دو واکسن منتخب مطالعه شد که در آنها ارتباط هایی بین آنتی بادی آنتی نیکوتین آشکار شده و پرهیز از استعمال دخانیات مشخص شده است . متاسفانه فقط یک واکسن در دو آزمایش جامع و تصادفی فاز 3 تست گردید.واکسنی آمیخته با r-exoprotein به نام (NICVAX (®)، ساخت Nabi Bbiopharmaceaticals,MD,usa ، که درجه تأثیر و سودمندی آن نیز ثابت نشده است . اما هنوز با وجود فقدان سودمندی ، دلایل خوبی برای خوش بین بودن در ادامه کار وجود دارد . این بررسی بطور اجمالی وضعیت فعلی پیشرفت واکسن نیکوتین را بیان خواهد کرد و دلایل امکان پذیری را در مورد نتایج تلفیق شده و بررسی علمی آینده ، مطرح خواهد نمود .


برای مطالعه کامل مقاله به زبان انگلیسی بر روی full text article  کلیک نمایید .



 

عنوان : اثرات آمفتامین بر روی سیستم اپیوئیدی مغز انسان – مطالعه ای با توموگرافی تابش پوزیترونی

نویسنده : دپارتمان کلینیک علوم اعصاب انستیتو کارولینسکا- استکهلم- سوئد

تاریخ انتشار : می 2013

شرح : مطالعات بر روی رودنت (یک نوع جونده مانند موش- rodent ) نشان داده است که مواد محرک روان مانند کوکایین و آمفتامین موجب آزادسازی اندورفین (endorphin) در سیستم پاداش مغز می شود . همچنین شواهدی وجود دارد که بیانگر گرفتار شدن سیستم اپیوئیدی در انسانهای وابسته به محرک های روان است. اثر حاد دارو های تزریقی (i.v.) محرک روان در سیستم اپیوئیدی مغز ، هنوز بر روی انسانها مورد تحقیق قرار نگرفته است .

فرض ما بر این است که یک دوز تزریقی (i.v.) از آمفتامین در مقایسه با دارو نما (placebo) می تواند سبب آزادسازی اپیوئیدی در سیستم پاداش مغز انسان شود که بوسیله کاهش پتانسیل اتصال رادیو لیگاندکارفنتانیل  (11C)گیرنده اپیوئید- μ (bending potential of the μ- opioid receptor radioligan (11c) carfentanil) قابل اندازه گیری است . ده مرد جوان سالم برای آزمایش توموگرافی تابش پوزیترونی (pet) (positron emission tomography) و (11C) کارفنتانیل در سه مرحله : مرحله پایه – بعد از دارو نما و بعد از تزریق (i.v) آمفتامین به مقدار 3/. میلیگرم به ازای واحد وزن انتخاب شدند . مرحله آمفتامین و دارونما با دو گروه آزمایشی بصورت double blinded و تصادفی انجام گرفت . آزمایشهای پرتونگاری (pet) با توموگراف تحقیقاتی زیمنس با وضوح عالی (high resolution) اجرا گردید و داده های (data) بدست آمده بوسیله مدل مرجع ساده شده بافت (simplified reference tissue model) که برای رسم نواحی مورد نظر بصورت دستی (manually) و برای هر موضوع مورد مطالعه ای کاربرد دارد ، آنالیز شد . با تکرار اندازه گیریها و بررسی مغایرت ها هیچ تفاوت قابل توجهی در پتانسیل اتصال کارفنتایل (11c) بین وضعیت های آمفتامین و دارونما در هیچیک از نواحی بررسی شده مغز پیدا نکردیم . بر خلاف داده های بدست آمده از مطالعه بر روی رودنت و مطالعه اخیر بصورت تجویز دهانی آمفتامین در انسانها ، یک دوز (i.v.) از آمفتامین هیچ رهاسازی اپیوئیدی حادی را در انسانهای سالم مورد مطالعه سبب نگردیده است . نقش مسلم اثرات آمفتامین در سیستم اپیوئیدی نیازمند بررسی های آینده در نمونه های حیوانی مبتلا به بیماری و نیز در جمعیت های انسانی بیمار است .  

 

برای مطالعه کامل رساله به زبان انگلیسی بر روی full text article کلیک کنید .