امروز : پنج‌شنبه 7 ارديبهشت 1396

نمک حمام (bath salt) از مت آمفتامین بسیار اعتیادآورتر است! ساخت PDF چاپ ارسال به دوست
رای کاربران: / 1
ضعیفعالی 

 

نویسنده : ریچارد لنتی (11 جولای 2013)

مترجم : مسعود صادقی

در یکی از اولین مطالعات آزمایشگاهی بر روی ماده مخدری که به منظور تفریح نمودن ظهور یافته ، به نام MDPV تحقیق به عمل آمده است . دانشمندان در موسسه تحقیقاتی اسکریپس(TSRI) می گویند: " اثرات محرک موثر (powerful stimulant effects) آن بر روی موش ده برابر قوی تر از مت آمفتامین بوده و تصور می شود که یکی از اعتیادآورترین ماده شناخته شده تا کنون باشد."

دستیار پروفسور TSRI ، مایکل ای تافی (Michael A Taffe) که یکی از مسئولین اصلی تحقیق در این مطالعه بوده است می گوید : " ما مشاهده کردیم در سرتاسر یک حوزه تغییرات وسیع و منصفانه از دوز مصرف شده ، در قبال یک تزریق ساده مت آمفتامین ،موشها اغلب برای MDPV اهرمی را که جهت تزریق ماده بکار می رود را خیلی بیشتر فشار می دهند .

 

MDPV یا 3,4- متیلن دی اکسی پیرووالرون (3,4-methylene dioxy pyrovalerone) از کاتینون مشتق می شود . عنصر فعال اصلی آن در برگ گیاه خات (khat) است . برگ این گیاه بخاطر اثرات محرک آن در شمال شرقی آفریقا و شبه جزیره عربستان بطور گسترده ای جویده می شود .

این گیاه قبل از سال 1910 میلادی توسط شرکتهای داروسازی سنتز شده بود ولی دوباره مشتقات کاتینون توسط شیمیدان های زیر زمینی در اوایل سال 2000 میلادی تولید شد. از آن تاریخ این مواد (مشتقات کاتینون) تحت عنوان نمک حمام (bath salt) یا غذای گیاه (plant food) به منظور دور زدن قانون و بازاریابی برای مصرف داخلی ، به فروش رفته است . در سال 2012 دولت فدرال این دارو (یا ماده مخدر) را ممنوع کرده است اما همه تولید کننده ها راه دور زدن قانون را بلدند . چند مولکول را تغییر داده و فرمولی جدید تولید می نمایند .

با بکار گیری یک روش استاندارد برای ارزیابی مواد محرک ، موشها قادر بودند با فشار دادن یک اهرم دوز مشخصی از دارو را بصورت وریدی تزریق نمایند .از آنجاییکه اغلب برای پوشش مواد اعتیادآور مهم است ، موشها با مدیریت خود می توانستند درزمان نیاز به ماده مخدر با تزریق هر کدام از مواد ، در حالت ثابت و پایدار باقی بمانند .

به این ترتیب در یک مجموعه از آزمایشات طراحی شده استاندارد مشاهده گردید که چه مقدار از موشها تمایل به کدام ماده دارند.آنها تنها با افزایش دفعات فشار دادن اهرم قادر بودند که مواد بیشتری را تزریق نمایند .

دانشیار TSRI ، شاون ام آردی (Shawn M.Aarde) که سرپرست مطالعاتی این تحقیق نیز بوده است گفت : " وقتیکه ما تعداد فشار اهرم را برای تزریق بیشترمواد ، برای هر موش افزایش دادیم ، مشاهده کردیم که موشها بطور میانگین در حدود 60 فشار برای یک دوز از مت آمفتامین صادر کرده اند. اما این رقم برای MDPV در حدود 600 فشار بوده است – برخی از موشها حتی برای یک تزریق ساده MDPV نیزدر حدود 3000 فشار اهرم داشته اند."  

اگر شما در نظر بگیرید که فشار دادن این اهرم معیاری است برای سنجش میزان کارکرد یک موش برای تزریق دارو ، آنوقت به این نتیجه می رسید که این موشها 10 برابر سخت تر برای بدست آوردن MDPV کار کرده اند .

مشتقات کاتینون مانع از انتقال طبیعی نورو ترنسمیترهای دوپامین ، نورآدرنالین و سروتونین از سیناپس می شوند که موجب مختل شدن عملکرد مغز و عدم کنترل هوس(ولع) ، لذت ، حرکات عضلانی و شناخت (cognition) می گردد .

استفاده کنندگان اثرات آنرا بصورت یک سرخوشی اولیه ، افزایش فعالیت های فیزیکی ، عدم توانایی در خواب و عدم تمایل به آب و غذا ، همراه با هوس و ولع برای استفاده بیشتر از ماده توصیف می کنند . دوز های بالاتر خطر (ریسک) ابتلاء به جنون پارانویا ، خشونت و خودکشی را افزایش می دهد .

رفتارهای وسواسی (obsessive behaviors) ابراز شده توسط موشهایی که در معرض ماده مخدر بوده اند مانند: دندان قروچه (tooth grinding) و کندن وسواس گونه پوست (compulsive skin picking) ، در انسانهای مصرف کننده مت آمفتامین و MDPV نیز دیده شده است . این یک وسواس عملی است که در گزارشات رسانه ای و فیلم های پلیسی به عنوان رفتار زامبی مانند (zombie-like behavior) مصرف کنندگان ، بزرگنمایی شده است .

آردی می گوید : " یکی از رفتارهای کلیشه ای که ما اغلب در موشها مشاهده می کردیم این بود که دیوارهای پلاستیکی شفاف قفسه های خود را می لیسیدند – رفتاری که گاهی اوقات بصورت پیوسته ودوره ای (uninterruptable) انجام می گرفت .

گزارشهای اخیر بیانگر اینست که اثرات رفتاری ماده مخدر(MDPV) می تواند برای دوره های طولانی پس از توقف استفاده از مواد ، سماجت ورزیده و ایستادگی کند . این عامل محققان را به فعالیت واداشته تا مطالعات تازه ای را در بررسی آثار رفتاری طولانی مدت MDPV آغاز نمایند .

و با انواع مواد مخدری که به تازگی اختراع می شوند، تافی (Taffe) و تیم او امیدوارند بتوانند با مطالعه و تحقیق دریابند که تغییرات شیمیایی کاتینون در آینده چگونه می تواند مسیری را که این مواد بر روی مغز عمل می کنند را تغییر دهد .

ما دوست داریم که قادر به پیش بینی کردن باشیم .دوست داریم بعنوان مثال بدانیم که : کدامیک از مواد بالاترین پتانسیل را در سوء مصرف ، کدامیک بیشترین پیامد را درسمیت دراز مدت و کدامیک بیشترین خطر را از نظر پیامدهای حاد و مهلک دارا می باشند .

این مطالعه در مجله نورو فارماکولوژی (neuropharmacology) آنلاین پیش از چاپ نشریه در آگوست 2013 درج شده است .

منبع :bath salts more addictive than meth